Nu, Woensdag 11 maart 2009, 03.21 uur. Ga ik helemaal uit mijn dak. Echter, met en gemixed gevoel.
Het hele verhaal begint een jaar eerder wanneer er rondvraag gedaan wordt naar wie er mee wil naar Florida in maart 2009. Onder voorbehoud geef ik me op, er van uit gaande dat er niets zou veranderen in mijn levenssituatie.
Halverwege 2008 beginnen we met plannen om groter te gaan wonen, auto te kopen en een gezamenlijke vakantie. Omdat dat allemaal behoorlijk wat geld kost, besluit ik begind december mij af te melden voor de floridatrip 2009 aangezien we daarnaast ook nog in verwachting zijn.
Het is begin maart en de lentekriebels komen wanneer er weer honkbal op tv komt. Eens in de 3 jaar is de World Baseball Classic. Een strijd der titanen waar alle grote sterren en Nederland in meespelen.
1e wedstrijd:
Nederland verslaat de Dominicaanse Republiek met 3 - 2 en maakt wereldschokkend honkbalnieuws.
2e wedstrijd:
Na een harde strijd verliest Nederland net met 3 - 1 van Puerto Rico.
3e Wedstrijd:
Zweten op de bank wanneer Nederland met een stand van 0 - 0 extra innings in gaat tegen het wereldsterrenteam. In de 11e inning slaat het noodlot toe. De Dominicaanse Republiek scoort 1 - 0. Dan is Nederland aan slag. Na een paar mooie klappen staat het 1 - 1 met 1 en 3 bezet. Dan slaat DeCaster de bal hard. Heel hard. Zo hard dat de 1e honkman geen controle krijgt over de bal.
Nederland wint 10 minuten geleden met 2 - 1 en ik juig, spring en dans door de kamer heen tot frustratie van medebewoners. Maar wat maakt het uit, Nederland gaat naar Miami voor de volgende ronde.
Nederland gaat naar Miami...
Nederland gaat naar Miami......
Dan besef ik het opeens. De Florida-trip 2009.
What Could have been... What should have been... en ik hoor Stephan steeds in mijn hoofd zeggen:
"Je moet het zelf weten maar je gaat er spijt van krijgen." Ik dacht van niet.
Moraal van het verhaal: Luister altijd naar welgemeend en goed advies van de ouderen met levenservaring.
Stuur door
Dit is niet OK